วันพุธที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2554

ร้อยเหตุผลของคนจะไป


จ ะ ไ ม่ ถ า ม ห า เ ห ตุ ผ ล จ า ก เ ธ อ สั ก ค ำ
ว่าทำไมถึงได้ทำกันแบบนี้
ฉันไม่ดีพอ หรือเธอไม่พอสักที
จะอะไรก็ตามที่มี..ไม่โทษเธอก็แล้วกัน

ถ้ า จ ะ โ ท ษ ก็ ค ง ต้ อ ง โ ท ษ ร ะ ย ะ ท า ง
ที่ทำคนไกลห่างคนหนึ่งให้ไหวหวั่น
โทษท้องฟ้า โทษดวงดาว โทษพระจันทร์
ที่ส่งต่อความรักของฉันได้ไม่ดี

ยิ่ ง ต อ ก ย้ ำ .... จ ะ เ ป็ น ก า ร ซ้ ำ เ ติ ม กั น เ ป ล่ า ๆ
รู้ดีว่าเธอเองก็ปวดร้าว กับเรื่องราวเหล่านี้
แต่ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่ดีแสนดี
เพราะอย่างนั้นคงตอบได้แค่นี้ "ไม่เป็นไร"

แ ล้ ว ก ลั บ ม า บ อ ก ตั ว เ อ ง. . .  ต้ อ ง อ ยู่ ใ ห้ ไ ด้ เ ห มื อ น เ ก่ า
แต่จะเลิกเป็นควายที่ต้องมีแต่เขา...แล้วเป็นตัวของเราให้ได้
เมื่อเธอยืนยันว่าความสงสาร..ชนะความต้องการของใจ
ก็จะไม่รั้งเธอไว้....อยากไปก็ไป....ตามใจเธอ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น